W cieniu światowych konfliktów i politycznych rozgrywek pojawiła się zupełnie nowa rozgrywka – tajwańska próba stworzenia wizerunku „Izraela Azji”. To nie tylko strategia wizerunkowa, ale także dyskretny marsz w kierunku amerykańskiego zaplecza politycznego i militarnego, na wzór potężnego izraelskiego lobby AIPAC.
AIPAC – izraelskie ramię w amerykańskiej polityce
Amerykański Komitet ds. Spraw Publicznych Izraela (AIPAC) to bezprecedensowy sukces politycznej machiny, która od lat utrzymuje trwałe i niemal bezwarunkowe wsparcie USA dla państwa Izrael. W 2024 roku AIPAC wsparł 361 kandydatów pro-izraelskich – zarówno demokratów, jak i republikanów – sumując swoje finansowanie na ponad 53 miliony dolarów i osiągając 96% skuteczność wyborczą.
Ta potęga nie jest dziełem przypadku. AIPAC stworzył konsensus w Kongresie, który gwarantuje, że Ameryka pozostaje niezmiennie sojusznikiem Izraela – niezależnie od zmieniających się administracji.
W tym świetle nie dziwi, że Tajwan stara się odgrywać podobną rolę – ale na własnym, azjatyckim podwórku.
Tajwan – nowy gracz o starym scenariuszu
Podczas misji „Minyan” na Tajwanie w 2025 roku prezydent Tajwanu Lai Ching-te porównał swój kraj i Izrael do „ducha Dawida przeciw autorytarnemu Goliatowi”. To symboliczne zestawienie ma podkreślić opór małego, demokratycznego państwa wobec przeważających sił Chin, tak jak Izrael walczy z otaczającymi państwami arabskimi i Iranem.
Wielu badaczy porównało działania lobby tajwańskiego do działań lobby proizraelskiego pod względem „składu, aspiracji i działań”.
W praktyce jednak oba kraje – Izrael i Tajwan – mają wiele cech „Goliatów”: dysponują potężną amerykańską pomocą, są narzędziem polityki USA, inwestują w zaawansowaną technologię i zbrojenia, a przez to wywierają presję na sąsiednie imperia.
Lobby tajwańskie rośnie jak AIPAC
Podobnie jak izraelskie lobby, również to tajwańskie wypracowało już na Kapitolu niemałe wpływy:
- W 2019 roku wydano prawie 5 milionów dolarów na agentów lobby.
- W 2024 roku 156 794 dolary dedykowane zostały na indywidualne datki na kampanie w Kongresie.
- Lobby kontaktowało się z prawie 90% członków amerykańskiego Kongresu.
- Organizuje wyjazdy dla kongresmenów, w tym takich postaci jak była przewodnicząca Izby Reprezentantów, Nancy Pelosi.
Choć tajwański lobbing nie dorównuje jeszcze skali i mocy AIPAC, jego efekty są widoczne. Przykładem jest ponad 50 miliardów dolarów amerykańskiej sprzedaży broni i usług Tajwanowi od początku politycznej indoktrynacji „wolności Azji.” W roku fiskalnym 2024 USA przekazały również prawie 2 miliardy dolarów pomocy wojskowej do regionu Indo-Pacyfiku, z czego większość najpewniej trafiła na Tajwan.
Wspólne treningi i wspólne zobowiązania
Tak jak z Izraelem, także z Tajwanem przeprowadzane są wspólne ćwiczenia wojskowe, które mają wykazać siłę sojuszu i odstraszyć potencjalnego agresora – Chiny.
To jednak krok na granicy ryzyka. Zaangażowanie USA w ewentualny konflikt na Tajwanie grozi rozlaniem się wojny, której eskalacja może doprowadzić do starcia nuklearnego – scenariusza, którego nikt nie chce, ale który polityczne czy militarne elity muszą rozważać na poważnie.
CYNICZNYM OKIEM: Izrael i Tajwan zyskali status globalnych „marionetek”, które walczą za Imperium, odbierając swoim obywatelom wolność polityczną i ekonomiczną.
Amerykański podatnik płaci rachunek za wojny, które nie dotyczą jego bezpośrednio.
Wojny, które przez lata służyły innym interesom – czy to geopolitycznym, czy finansowym.
„Dawidami” są tutaj Amerykanie, którzy często są przypadkowymi ofiarami politycznych gier.
„Goliatami” – utrzymane siłą pieniędzy i technologii państwa, które liczą na lojalne podwładne, gotowe do walki za obce interesy.
Starania Tajwanu o status „Izraela Azji” to nie tylko próba autoprezentacji, ale także próba dostania się do najważniejszych szafek z kluczami światowej polityki i gospodarki.
Nie jest to droga łatwa, bo Tajwan nie dysponuje historią przesyconą konfliktami i sojuszami wojennymi jak Izrael. Nie oznacza to jednak, że działania lobby tajwańskiego są słabe. Przeciwnie, zdobyte poparcie w Kongresie i środki na zbrojenia świadczą o rozwijającej się maszynerii geopolitycznej.
Czy Ameryka może się uwolnić? Paradoks współzależności i wolności
Dopóki Waszyngton nie zrewiduje swoich zobowiązań i nie ograniczy roli lobbystów, Amerykanie pozostaną zakładnikami cudzych konfliktów i politycznych imperiów.
To wydaje się nieuniknione, że Ameryka będzie finansować zbrojenia, odbierać wolności obywatelskie i uczestniczyć w eskalacjach wojennych – na rzecz państw, które nie zawsze dzielą jej wartości.
Wielu zwolenników doktryny America First powinno głośno sprzeciwić się planom uczynienia z Tajwanu „drugiego Izraela Morza Południowochińskiego.”
Izrael i Tajwan stoją dziś u szczytu amerykańskiej strategii globalnej dominacji – nie tylko jako sojusznicy wspierani militarnie, ale jako symbole politycznych sieci, które ograniczają prawdziwą suwerenność USA i reszty świata.
Gdy mówią o duchu Dawida walczącego z Goliatem – zapominają o tym, że tak naprawdę Goliatami są oni sami, a prawdziwymi Dawidami – ich własne społeczeństwa, które tracą niezależność, wolność i pieniądze na rzecz wojen i lobbingu.
To paradoks, który będzie się pogłębiał, dopóki świat nie zacznie stawiać więcej pytań niż odpowiedzi.
W tej grze globalnych imperiów Tajwan i Izrael nie są obrońcami demokracji, lecz elementami strategicznej układanki, która wymaga ofiar – nie pytając, czy są one sprawiedliwe.
