Administracja Donalda Trumpa planuje znaczące rozszerzenie koncesji na wydobycie ropy i gazu na wodach morskich USA, obejmujące 34 potencjalne przetargi na szelfie kontynentalnym. Największe zainteresowanie skupia się na 21 obszarach u wybrzeży Alaski, 7 w Zatoce Meksykańskiej oraz 6 wzdłuż wybrzeża Pacyfiku. Choć w 2024 roku offshore stanowił zaledwie 14% całkowitego wydobycia ropy w USA, dominowała Zatoka Meksykańska z 654 mln z 658 mln baryłek wydobytych morskich. Wydobycie gazu offshore było jeszcze bardziej marginalne – tylko 1% całkowitego produktu.
Departament Zasobów Wewnętrznych tłumaczy tę politykę „przywracaniem amerykańskiej dominacji energetycznej”, ale plan spotkał się z oporem gubernatorów Kalifornii i Florydy oraz organizacji ekologicznych. Obawy dotyczą przede wszystkim ryzyka wycieków ropy i katastrof środowiskowych, które już dziś zdarzają się na wodach USA ponad 150 razy rocznie, grożąc ekosystemom morskich i lokalnym społecznościom. Największą katastrofą była eksplozja platformy Deepwater Horizon w Zatoce Meksykańskiej w 2010 r., uwalniając 4,9 mln baryłek ropy do oceanu.
CYNICZNYM OKIEM: Amerykański powrót do „drill, baby, drill” to nie tylko polityka, ale hazard z oceanami. Czy warto ryzykować, by jeszcze mocniej złapać się starych paliw?
Inwestycje i odkrycia – offshore jak magnes dla przemysłu
W 2024 roku odkryto ponad 9 mld baryłek oleju ekwiwalentnego nowych złóż ropy i gazu, z czego aż 8 mld to złoża offshore. Rozpoczęto 19 nowych projektów morskich. Jednak Międzynarodowa Agencja Energetyczna prognozuje spadek globalnych inwestycji w sektor naftowy o 6% w 2025 roku, pod wpływem niepewności gospodarczej i niskich cen surowców.
Największym podmorskim złożem jest saudyjskie As-Saffanijja, a Arabia Saudyjska pozostaje drugim największym producentem ropy na świecie, produkując około 9 mln baryłek dziennie. Norwegia i Brazylia czerpią niemal całe krajowe wydobycie ropy z podmorskich złóż – odpowiednio 100% i 95%.
Ekologiczne koszty offshore – zagrożenia i realia
Rozwój wydobycia podmorskiego niesie ze sobą poważne zagrożenia środowiskowe. Sejsmiczne badania w poszukiwaniu złóż generują hałas zagrażający faunie morskiej, a wiercenia powodują zniszczenia habitatów oraz wprowadzają toksyny do ekosystemu. Większe i rutynowe wycieki ropy mają katastrofalne skutki dla oceanów i przybrzeżnych społeczności.
Ponadto po zakończeniu wydobycia pozostają często przeciekające odwierty, które długotrwale zanieczyszczają środowisko. Organizacje ekologiczne na całym świecie apelują o zatrzymanie nowych pozwoleń na eksplorację i odwierty oraz cofnięcie tych już wydanych, podkreślając, że offshore zagraża zarówno lokalnym ekosystemom, jak i globalnemu klimatowi.
CYNICZNYM OKIEM: Offshore to nie tylko złoża pod wodą, ale także długi cień zniszczeń – od hałasu, toksyn, po niezabezpieczone odwierty. To ekologiczny dług, który przyszłe pokolenia będą spłacać jeszcze długo po wyczerpaniu ropy.
Polityka energetyczna – cofanie się od zeroemisyjności
W styczniu 2025 prezydent Joe Biden wprowadził zakaz nowych odwiertów offshore na większości amerykańskiego wybrzeża, mający chronić ekosystemy i społeczności. Nowy plan administracji Trumpa to radykalny zwrot, otwierający drzwi do ekspansji przemysłu wydobywczego na morzu.
Mimo iż sektor naftowy na świecie zmierza ku potencjalnemu szczytowi popytu do 2030 roku, aktywność offshore rośnie, co stoi w sprzeczności z globalnymi celami klimatycznymi. Wprowadzone inwestycje w przetwórstwo i infrastrukturę LNG sięgają biliona dolarów.
Rozwój wydobycia offshore to dynamiczna branża, ale niosąca poważne konsekwencje dla środowiska i klimatu, wymagająca zrównoważonej debaty i odpowiedzialnej polityki, której dzisiaj brakuje w obliczu presji ekonomicznych i politycznych.
