W ostatni weekend 2025 roku Wielka Brytania zanotowała historyczny rekord: największy w historii napływ migrantów na jednej łodzi. Łódź przetransportowała 125 osób z Francji do Anglii, bijąc poprzedni rekord sprzed miesiąca, kiedy to przemycono 107 osób. Ten dramatyczny wzrost wskazuje na pogłębiający się kryzys migracyjny, który coraz mocniej ciąży na barkach premiera Keira Starmera.
Chaos na granicach i kryzys humanitarny
Minister spraw wewnętrznych Shabana Mahmood stanowczo oświadczyła, że „małe przeprawy łodziami są całkowicie nie do przyjęcia, a obrzydliwi przemytnicy ludzi stojący za nimi wywołują chaos na granicach.” Zapowiedziała też, że podjęte zostaną wszelkie możliwe kroki, aby przywrócić porządek i ochronę granic.
Tymczasem tragedia nie ominęła ostatnich dni – dwie kobiety zginęły podczas próby przeprawy przez kanał La Manche, a rodzina z dzieckiem została hospitalizowana z powodu hipotermii.
Łącznie w sobotę na 12 łodziach przypłynęło 895 osób, co w połączeniu z wcześniejszym napływem spowodowało, że liczba migrantów w 2025 roku osiągnęła rekordowe wartości, mimo niedawnych porozumień międzypaństwowych i umów zwrotowych.
Presja polityczna na Starmera
Skandaliczne statystyki migracyjne stały się gorącym tematem debaty publicznej i politycznej, wypychając gospodarkę na dalszy plan w sondażach opinii społecznej. Premier Starmer znalazł się pod intensywną presją, aby zatrzymać tę falę migracyjną.
Partia Reform UK Nigela Farage’a, wykorzystując sprzeciw społeczny wobec masowej imigracji, znacząco rośnie w sondażach. Podczas konferencji Starmer zaatakował Farage’a, nazywając jego partię „rasistowską i niemoralną”.
Nie tylko politycy, ale i byli przywódcy międzynarodowi, jak Donald Trump, naciskają na Starmera, by rozważył użycie wojska w celu ostatecznego rozwiązania kryzysu.
Kontrowersyjne propozycje i realne zmagania
Rozważane są plany przechwytywania łodzi już na wodach francuskich z ich odesłaniem do kontynentu. Takie działanie wymaga jednak pełnej zgody Francji, co nie jest pewne.
Jednocześnie napięcia narastają także wewnątrz Partii Pracy. Andy Burnham, prezydent Greater Manchester, otwarcie krytykował kierownictwo na wiecu podczas konferencji w Liverpoolu.
- Zarzucił brak otwartych debat i „kulturę strachu” w partii,
- wskazał na tłumienie dyskusji, w tym przez zawieszanie posłów za sprzeciw wobec polityki rządu,
- zapowiedział, że partia musi się zjednoczyć, ale też otworzyć na zmiany.
Burnham, nazywany przez media „królem zza wody”, nie odrzuca opcji przyszłej konkurencji o przywództwo, podkreślając jednocześnie, że jest wierny swojej roli prezydenta.
CYNICZNYM OKIEM: To arena polityczna, gdzie dramatyczne fale migracyjne stają się narzędziem walki o władzę i wpływy. Starmer balansuje na krawędzi – z jednej strony musi stawić czoła kryzysowi na granicach, z drugiej – buntowi w własnych szeregach i rosnącym głosom nacjonalistycznym.
Największa migracja na jednej łodzi stawia Wielką Brytanię i jej rząd w obliczu jednej z najpoważniejszych prób w erze powojennej.
Czy Starmer zdoła utrzymać jedność partii i zapanować nad kryzysem, czy też czekają nas polityczne turbulencje, które mogą zagrozić stabilności kraju? To pytanie wisi w powietrzu, a odpowiedź będzie miała wpływ nie tylko na Wielką Brytanię, ale na cały europejski układ sił i polityczne losy kontynentu.
