Na politycznej mapie świata końcówki 2025 roku tylko jeden lider może śmiało spojrzeć w przyszłość – Narendra Modi. Premier Indii wchodzi w 2026 z wynikiem aż 71% poparcia, wyraźnie dystansując konkurencję. Choć to spadek o kilka punktów względem początku roku, wciąż pozostaje w innej lidze. W kraju o ponad miliardzie obywateli taka aprobata oznacza nie tylko siłę polityczną, ale i mit – Modi to dziś bardziej symbol niż polityk. W czasach niestabilności gospodarczej jego narracja o „indyjskim stuleciu” trafia tam, gdzie w Europie trafiają zaledwie reklamy wyborcze.
Tymczasem wszyscy pozostali liderzy mierzą się z erozją nastrojów. Wzrost kosztów życia, inflacja i zmęczenie wyborców stają się wspólnym mianownikiem globalnej polityki. Nawet ci, którzy jeszcze trzymają się w czołówce, robią to raczej inercją niż realnym entuzjazmem obywateli.
CYNICZNYM OKIEM: W świecie, w którym politycy coraz częściej przypominają menedżerów kryzysu, Modi wygrywa nie dlatego, że ma plan – tylko dlatego, że potrafi udawać, że go ma.
Europa – kontynent rozczarowań
Większość europejskich stolic kończy rok w minorowych nastrojach. Z danych Morning Consult wynika, że zachodni liderzy wchodzą w 2026 z najniższymi notowaniami od lat. Emmanuel Macron zamyka listę z niemal 80% dezaprobaty – prezydent-reformator stał się politycznym symbolem wypalenia.
W Wielkiej Brytanii Keir Starmer ma zaledwie 23% poparcia, w Niemczech kanclerz Friedrich Merz notuje słabe 36%, a skandynawscy premierzy dzielą podobny los.
Na tym tle Donald Trump w Stanach Zjednoczonych plasuje się w środku stawki, z poparciem i dezaprobatą w stosunku 43-51.
I wreszcie Polska – Donald Tusk wyprzedza Merza i Macrona, utrzymując się powyżej europejskiego dołka. Nie jest to wynik spektakularny, ale w obecnej atmosferze kontynentalnego pesymizmu nawet umiarkowana aprobata staje się sukcesem.
CYNICZNYM OKIEM: Gdy europejscy wyborcy widzą polityka, który jeszcze cieszy się sympatią, reagują nieufnie – bo przecież coś musi być nie tak.
Globalny obraz nastrojów
Ranking z końca 2025 roku to nie tylko zestawienie liczb, ale mapa emocji: świat nie tyle wybiera liderów, co toleruje zarządzanie kryzysem. Tam, gdzie demokracje dojrzewały przez dekady, przyszło znużenie. Tam, gdzie dopiero się kształtują – jak w Indiach – nadzieja wciąż działa jak paliwo.
Na progu 2026 roku jedno jest pewne: popularność w polityce stała się rzadkim pierwiastkiem, a Modi to dziś największy eksporter optymizmu… nawet jeśli tylko w statystykach.
| Pozycja | Lider | Kraj | Poparcie | Brak opinii / Nie wiem | Brak poparcia |
|---|---|---|---|---|---|
| 1 | Narendra Modi | Indie | 71% | 7% | 22% |
| 2 | Sanae Takaichi | Japonia | 61% | 13% | 26% |
| 3 | Lee Jae-myung | Korea Południowa | 56% | 8% | 35% |
| 4 | Javier Milei | Argentyna | 55% | 4% | 41% |
| 5 | Mark Carney | Kanada | 48% | 11% | 41% |
| 6 | Anthony Albanese | Australia | 47% | 9% | 43% |
| 7 | Claudia Sheinbaum | Meksyk | 45% | 6% | 49% |
| 8 | Karin Keller-Sutter | Szwajcaria | 43% | 27% | 30% |
| 9 | Donald Trump | Stany Zjednoczone | 43% | 6% | 51% |
| 10 | Luiz Inácio Lula da Silva | Brazylia | 42% | 4% | 54% |
| 11 | Giorgia Meloni | Włochy | 41% | 6% | 52% |
| 12 | Bart de Wever | Belgia | 41% | 10% | 49% |
| 13 | Christian Stocker | Austria | 41% | 12% | 48% |
| 14 | Donald Tusk | Polska | 38% | 11% | 51% |
| 15 | Jonas Gahr Støre | Norwegia | 37% | 2% | 61% |
| 16 | Ulf Kristersson | Szwecja | 37% | 8% | 55% |
| 17 | Dick Schoof | Holandia | 36% | 24% | 40% |
| 18 | Friedrich Merz | Niemcy | 36% | 5% | 60% |
| 19 | Recep Tayyip Erdoğan | Turcja | 34% | 15% | 51% |
| 20 | Cyril Ramaphosa | Południowa Afryka | 34% | 10% | 57% |
| 21 | Pedro Sánchez | Hiszpania | 33% | 6% | 61% |
| 22 | Keir Starmer | Wielka Brytania | 23% | 9% | 67% |
| 23 | Emmanuel Macron | Francja | 13% | 7% | 80% |
