Polska wypada zaskakująco dobrze na tle Europy, jeśli wierzyć danym Eurostatu za 2024 rok. Zaledwie 4,2 proc. obcokrajowców mieszkających w Polsce deklaruje odczuwanie dyskryminacji w przestrzeni publicznej – w sklepach, restauracjach czy obiektach sportowych. To wynik lepszy niż w siedmiu innych państwach unijnych, przy średniej unijnej sięgającej blisko 8 proc. Liderem dyskryminacji w tej kategorii pozostaje Holandia z wynikiem ponad 16 proc., tuż za nią Austria, Dania i Finlandia – kraje uchodzące za bastiony europejskiej otwartości.
CYNICZNYM OKIEM: Im wyższy odsetek imigrantów w kraju, tym większa dyskryminacja – co sprawia, że najlepiej być tolerancyjnym tam, gdzie cudzoziemców prawie nie ma. Polska tolerancja może być po prostu luksusem małej skali.
Gdzie Polska gubi punkty?
Nie wszystko jednak wygląda tak różowo. Aż 12,9 proc. obcokrajowców w Polsce odczuwa dyskryminację podczas poszukiwania mieszkania – wynik powyżej unijnej średniej. To zresztą obszar, w którym Europejczycy ogólnie cierpią najbardziej: 12,5 proc. obywateli UE mieszkających poza swoim krajem czuje się dyskryminowanych właśnie na rynku nieruchomości.
Dla porównania, w kontakcie z administracją publiczną dyskryminację w Polsce sygnalizuje tylko 6 proc. cudzoziemców – siódmy najlepszy wynik w całej Unii. Edukacja natomiast pozostaje obszarem najmniej problematycznym – zaledwie 4,3 proc. obywateli UE poza granicami swojego kraju skarży się na dyskryminację ze strony instytucji oświatowych.
Wiek i wygląd – prawdziwe bariery na rynku pracy
Eurobarometr z 2023 roku przynosi mniej optymistyczne wnioski. Przekonanie o rozpowszechnieniu dyskryminacji wzrosło niemal w każdym badanym obszarze względem roku 2019. Jedynym wyjątkiem okazała się dyskryminacja religijna.
W rekrutacji zawodowej za główny czynnik wykluczający respondenci uznali wiek – zbyt młody lub zbyt stary kandydat budzi uprzedzenia u 52 proc. pracodawców według obywateli UE. Na drugim miejscu znalazł się wygląd zewnętrzny. Najmniej obaw wzbudzają miejsce zamieszkania i religia – choć akurat te zmienne rzadko widnieją na pierwszej stronie CV.
CYNICZNYM OKIEM: Europejczycy odkryli, że dyskryminacja ze względu na wygląd i wiek jest powszechna – jakby dopiero teraz zauważyli, że rekruterzy mają oczy. Postęp w walce z uprzedzeniami idzie w parze z coraz lepszym ich dokumentowaniem.
