Najnowsze badania opublikowane w prestiżowym czasopiśmie „Science” rzucają nowe światło na pochodzenie legendarnej planety Teja (Theia), której katastrofalne zderzenie z proto-Ziemią około 4,5 miliarda lat temu doprowadziło do powstania Księżyca.
Wyniki analizy izotopów żelaza pobranych z próbek księżycowych, ziemskich oraz meteorytów wskazują, że zarówno materia Tei, jak i większość składników Ziemi, pochodzi z wewnętrznego Układu Słonecznego. Co więcej, obliczenia sugerują, że Teja uformowała się bliżej Słońca niż sama Ziemia, co czyni ją naszym najbliższym kosmicznym sąsiadem w czasie i przestrzeni.
CYNICZNYM OKIEM: Planeta, która uderzyła w Ziemię i dała nam Księżyc, była tak blisko nas, że możemy powiedzieć, iż powstała tuż za rogiem – a mimo to przez wieki pozostawała dla nas zagadką.
Izotopy, które mówią o historii Układu Słonecznego
Izotopy pierwiastków takich jak żelazo, chrom, molibden i cyrkon pozwoliły naukowcom dokładnie porównać składy chemiczne materii Ziemi, Księżyca i meteorytów. Ziemia i Księżyc wykazują niemal identyczne proporcje izotopów żelaza, co stanowi niezwykłe i unikatowe zjawisko w porównaniu z różnorodnością meteorytów.
Te dane umożliwiły badaczom odtworzenie modeli powstania Księżyca i potwierdziły scenariusz, w którym masa Tei i Ziemi została uformowana z bliskich lokalizacji, zaprzeczając wcześniejszym hipotezom o odległym, zewnętrznym pochodzeniu Tei.
Powstanie Księżyca – kulminacja kosmicznego dramatu
Zderzenie Tei z proto-Ziemią było nie tylko gwałtowną katastrofą, ale i początkiem nowej ery. Materia wyrzucona podczas uderzenia uformowała Księżyc, który w większości składa się z mas Tei, podczas gdy część tej planety weszła na stałe w skład Ziemi.
Badania kierowane przez Instytut Maxa Plancka ds. Badań Układu Słonecznego oraz Uniwersytet Chicagowski potwierdzają, że te dramatyczne wydarzenia kształtowały nie tylko morfologię Ziemi i jej satelity, ale również wpłynęły na jej chemiczny skład i ewolucję.
To odkrycie pogłębia nasze zrozumienie początków planetarnego systemu i pokazuje, jak silne więzi łączą nas z ciałami niebieskimi, które uformowały naszą Ziemię i jej naturalnego towarzysza – Księżyc.
