Czy zamożność narodu przekłada się na zadowolenie jego obywateli? Najnowsze zestawienie przygotowane przez Visual Capitalist, oparte na danych MFW dotyczących PKB na mieszkańca oraz wynikach World Happiness Report, dostarcza odpowiedzi, które mogą zaskoczyć. Niektóre z najbogatszych krajów świata wypadają w rankingu szczęścia zaskakująco blado, a na szczycie listy satysfakcji z życia pojawiają się państwa o znacznie skromniejszych dochodach.
Ranking PKB na mieszkańca według parytetu siły nabywczej otwiera Liechtenstein z kwotą przekraczającą 206 000 USD, wyprzedzając Singapur i Luksemburg. W pierwszej dziesiątce dominują małe, globalnie powiązane gospodarki – Irlandia, Specjalny Region Administracyjny Makau oraz narody bogate w surowce energetyczne, takie jak Katar i Brunei. Stany Zjednoczone zajmują 11. miejsce z wynikiem około 93 000 USD na osobę, a Polska z wynikiem 58 560 USD plasuje się tuż za pierwszą dwudziestką.
Finlandia najszczęśliwsza, Kostaryka zaskakuje
W rankingu szczęścia prym wiodą zupełnie inne kraje. Finlandia prowadzi z wynikiem 7,74 na 10, wyprzedzając Danię i Islandię. Kraje nordyckie niezmiennie dominują w tym zestawieniu, co odzwierciedla silne siatki bezpieczeństwa socjalnego, wysokie zaufanie do instytucji oraz szeroki dostęp do usług publicznych.
Prawdziwą niespodzianką jest obecność Kostaryki i Meksyku w pierwszej dziesiątce – mimo znacznie niższego PKB na mieszkańca niż u europejskich konkurentów. Polska z wynikiem 6,673 zajmuje 26. miejsce.
Tymczasem takie potęgi gospodarcze jak Singapur czy Katar nie pojawiają się nawet w pierwszej dwudziestce najszczęśliwszych krajów.
CYNICZNYM OKIEM: Singapur ma PKB na mieszkańca jak ze snu, ale szczęście obywateli najwyraźniej nie było ujęte w planie pięcioletnim.
Nordycki przepis na sukces
Tylko garstka krajów plasuje się blisko szczytu obu rankingów jednocześnie. Dania, Islandia, Norwegia, Luksemburg, Szwajcaria, Irlandia i Holandia to rzadkie globalne wyjątki, gdzie wysokie dochody idą w parze z wysoką satysfakcją z życia.
To nakładanie się jest szczególnie widoczne w Europie Północnej. Kraje te łączą wysoką produktywność z solidnymi systemami opieki społecznej, powszechną opieką zdrowotną i stosunkowo niskimi nierównościami dochodowymi.
CYNICZNYM OKIEM: Polska z 58 560 USD na głowę i 26. miejscem w szczęściu udowadnia, że można nie być ani bogatym, ani szczęśliwym – ale przynajmniej stabilnie przeciętnym na obu polach.
Dane pokazują wyraźnie, że bogactwo ma znaczenie, ale nie opowiada całej historii. Zaufanie społeczne, wsparcie instytucjonalne i dostęp do usług publicznych odgrywają kluczową rolę w tym, jak zadowoleni ze swojego życia czują się ludzie – niezależnie od wysokości PKB.
