Brytyjska scena polityczna ma nowego gracza, który nie zamierza przepraszać za nic. Partia Restore Britain, założona zaledwie kilka tygodni temu, wyprzedziła już Partię Konserwatywną pod względem liczby członków, osiągając ponad 114 tysięcy zwolenników i stając się czwartą co do wielkości siłą polityczną w kraju. Wzrost był całkowicie organiczny – przez media społecznościowe i oddolną mobilizację, przy niemal całkowitym milczeniu mediów głównego nurtu.
Program partii to lista postulatów, które w ustach tradycyjnych polityków byłyby politycznym samobójstwem. Dyrektor kampanii Charlie Downes przedstawił go bez owijania w bawełnę: „Nie będziemy kłamać narodowi brytyjskiemu. Przywrócenie Brytanii będzie wymagało decyzji kontrowersyjnych i nieprzyjemnych”.
Zasiłki, deportacje, kara śmierci
Lista obietnic jest brutalna w swojej dosłowności. Odebranie zasiłków milionom zdrowych Brytyjczyków odmawiających pracy. Deportacja wszystkich nielegalnych i „uciążliwych” migrantów – nawet jeśli oznacza to wyjazd milionów osób. Zakaz „niekompatybilnych praktyk kulturowych i religijnych”. I wreszcie – przywrócenie kary śmierci dla pedofilów, gwałcicieli i morderców.
„Będziemy wykonywać egzekucje na pedofilach, gwałcicielach i mordercach, jeśli takie będzie życzenie narodu brytyjskiego” – oświadczył Downes.
„Jeśli oznacza to, że zostaniemy potępieni przez wywrotowe grupy «praw człowieka», niech tak będzie”.
Każdy z tych postulatów kończył się tym samym refrenem – „niech tak będzie” – jakby partia z góry akceptowała każdą krytykę i celowo ją prowokowała.
„Nie czerpiemy przyjemności z tych środków. To potępiający akt oskarżenia naszej klasy politycznej, że w ogóle stały się one konieczne. Ale są one konieczne” – podsumował Downes.
CYNICZNYM OKIEM: Partia, która obiecuje egzekucje i masowe deportacje, zdobywa sto tysięcy członków w miesiąc. Nie powstała w próżni – powstała z dekad ignorowania wyborców przez tych, którzy teraz krzyczą „populizm!”.
Lider partii, poseł Rupert Lowe, usunięty wcześniej z Reform UK Nigela Farage’a, poszedł jeszcze dalej w kontekście konkretnej sprawy napaści seksualnej na pięcioletnią dziewczynkę przez obywatela Sudanu. „Więzienie lub deportacja to zbyt mało” – stwierdził wprost.
„Rząd Restore Britain da narodowi brytyjskiemu wiążące referendum w sprawie przywrócenia kary śmierci w przypadkach, gdy wina jest niezaprzeczalna. Chętnie zagłosowałbym za”.
Farage za miękki, konserwatyści skompromitowani
Restore Britain wyrosła z frustracji wyborców rozczarowanych Partią Reform Nigela Farage’a, którą zaczęli postrzegać jako niewystarczająco radykalną w kwestii masowych deportacji. Dodatkowym paliwem była fala przejść do Reform polityków z tradycyjnych partii – tych samych ludzi, którzy wcześniej nadzorowali wdrażanie masowej migracji.
W nagraniu inauguracyjnym Downes wyłożył filozofię partii z wojskową prostotą: „Nie wierzymy w konserwowanie systemu. Nie wierzymy w reformowanie systemu. Wierzymy w rewolucję”.
Lowe zwrócił uwagę na celowe pomijanie partii przez media: „Media bardzo szybko nazywają Restore Britain rasistami, potworami i nazistami. Jednak ani słowem nie wspomina się o partii, która w cztery tygodnie przegoniła Partię Konserwatywną pod względem liczby członków. To wielki klub westminsterski, a my zdecydowanie do niego NIE należymy. I dobrze”.
Elon Musk skomentował ten kamień milowy jednoznacznie: „To jedyny sposób na uratowanie Brytanii. Nie ma innego”.
CYNICZNYM OKIEM: Kiedy partia obiecująca kary śmierci i deportacje milionów ludzi jest nazywana „głosem zdrowego rozsądku”, warto się zastanowić nie nad partią, lecz nad tym, co musiało się wydarzyć, żeby taki głos brzmiał dla kogokolwiek rozsądnie.
Dla polskich obserwatorów zjawisko jest znajome – ten sam schemat radykalizacji nastrojów, który przeszła Polska dekadę temu, teraz rozwija się w Wielkiej Brytanii w przyspieszonym tempie. Partia stawia na bezpieczne granice, dumę narodową i demokrację bezpośrednią, pozycjonując się jako narzędzie do podejmowania decyzji, których kolejne rządy unikały latami. Niezależnie od oceny jej postulatów, tempo wzrostu Restore Britain jest politycznym faktem, którego brytyjski establishment nie może już ignorować.
