Dwa projekty ustaw dotyczące reformy zwolnień warunkowych, które procedowane są w Nowym Jorku, wywołują intensywną debatę między zwolennikami resocjalizacji a obrońcami ofiar. Według dziennika NY Post, zwolennicy nazywają je dawno spóźnionymi reformami wymiaru sprawiedliwości, podczas gdy krytycy ostrzegają, że mogą one pozwolić brutalnym przestępcom na wcześniejsze opuszczenie więzienia.
Pierwsza propozycja, znana jako Elder Parole (Zwolnienie Warunkowe dla Seniorów), pozwoliłaby osobom osadzonym ubiegać się o przesłuchanie w sprawie zwolnienia warunkowego po osiągnięciu 55. roku życia i odbyciu co najmniej 15 lat kary. Uprawnienie to objęłoby niektórych więźniów odsiadujących wyroki dożywocia, a osoby, którym odmówiono zwolnienia, mogłyby składać ponowny wniosek co dwa lata. Druga propozycja, Fair and Timely Parole (Sprawiedliwe i Terminowe Zwolnienie Warunkowe), zmieniłaby sposób oceniania więźniów przez komisje, kładąc większy nacisk na to, czy dana osoba stanowi obecnie zagrożenie dla bezpieczeństwa publicznego, zamiast w dużej mierze brać pod uwagę pierwotne przestępstwo.
Berkowitz i zabójca Lennona w grze o wolność
Zwolennicy argumentują, że starsi więźniowie znacznie rzadziej popełniają nowe przestępstwa, a ich utrzymywanie w więzieniu wraz z wiekiem staje się kosztowne. Organizacja Release Aging People in Prison naciska na oba rozwiązania, twierdząc, że starsi osadzeni, którzy wzięli odpowiedzialność za swoje czyny, zasługują na realną szansę na wyjście na wolność.
„Dowody są jasne: zmuszanie całkowicie zresocjalizowanych starszych osób do spędzenia ostatnich lat życia w więzieniu kosztuje fortunę i nie przynosi żadnych korzyści dla bezpieczeństwa publicznego” – powiedziała Olivia Murphy z tej organizacji. Aktywistka kładzie nacisk na rachunek ekonomiczny i brak korzyści dla społeczeństwa.
Przeciwnicy twierdzą jednak, że ustawy mogą mieć niebezpieczne konsekwencje. Krytycy zwracają uwagę, że więźniowie skazani w niektórych z najgłośniejszych spraw w stanie – w tym David Berkowitz oraz Mark David Chapman, który zamordował Johna Lennona – mogliby potencjalnie kwalifikować się do zwolnienia.
CYNICZNYM OKIEM: Zwolennicy reformy mówią o oszczędnościach na opiece zdrowotnej dla starzejących się morderców, ale o ofiarach, które nigdy nie dożyją emerytury, jakoś milczą. Rachunek ekonomiczny jest najwygodniejszą zasłoną moralną naszych czasów.
Resocjalizacja kontra dożywotnie konsekwencje
Raphael Mangual z Manhattan Institute przekonywał, że resocjalizacja w więzieniu nie powinna wymazywać ciężaru brutalnych zbrodni. „Naprawdę nie powinno mieć znaczenia, jak dobrze ktoś zachowuje się w więzieniu. Należało zachowywać się właściwie, zanim się tam trafiło” – stwierdził. Jego argument odwraca logikę zwolenników reformy i przenosi ciężar dowodu z chwili obecnej na moment popełnienia czynu.
Rodziny ofiar również wyraziły swoje obawy. Powtarzające się przesłuchania o zwolnienie warunkowe zmuszają je do powracania do bolesnych tragedii za każdym razem, gdy sprawca składa wniosek. Michael Pravia, którego brat Kevin został zabity w 2008 roku, skrytykował ustawodawców popierających te przepisy i ostrzegł: „Będą mieli krew na rękach”.
Gubernator Kathy Hochul nie zadeklarowała, czy podpisze którąkolwiek z ustaw, jeśli zostaną one uchwalone. Jej milczenie pozostawia los projektów w stanie zawieszenia, mimo że temperatura debaty rośnie z każdym tygodniem prac legislacyjnych.
Zwolennicy przepisów utrzymują, że projekty są błędnie przedstawiane przez przeciwników, którzy skupiają się na skrajnych przykładach. Argumentują, że możliwość ubiegania się o zwolnienie warunkowe nie gwarantuje wyjścia na wolność, a każdy przypadek nadal przechodziłby przez proces weryfikacji. Aktywiści dodają również, że populacja więzienna w Nowym Jorku szybko się starzeje, co generuje rosnące koszty opieki zdrowotnej dla stanu, podczas gdy za kratami trzymane są osoby, które ich zdaniem nie stanowią już poważnego zagrożenia.
Krytycy pozostają jednak nieprzekonani i twierdzą, że propozycje wysyłają niewłaściwy sygnał do ofiar i ich rodzin. Przekonują, że niektóre zbrodnie są tak poważne, że pierwotny wyrok powinien pozostać w mocy bez względu na wiek więźnia czy jego zachowanie w zakładzie karnym. Przyszłość tych ustaw zależy ostatecznie od tego, czy ustawodawcy oraz gubernator Hochul uznają te środki za konieczną reformę, czy za niedopuszczalne ryzyko dla bezpieczeństwa publicznego.
