Korea Północna bez rozgłosu znowelizowała swoją konstytucję, aby automatycznie przeprowadzić atak nuklearny w przypadku zamachu na przywódcę Kim Dzong Una lub gdy system dowodzenia i kontroli nad arsenałem jądrowym kraju znajdzie się w niebezpieczeństwie z powodu ataku wrogich sił. To zasadnicza zmiana doktryny strategicznej Phenianu, która przenosi odpowiedzialność za uruchomienie odwetu nuklearnego z decyzji człowieka na zautomatyzowany mechanizm wbudowany w państwowy system bezpieczeństwa.
Zmiana została przyjęta podczas pierwszej sesji XV Najwyższego Zgromadzenia Ludowego w Phenianie 22 marca, a w tym tygodniu została ujawniona przez Narodową Służbę Wywiadową Korei Południowej, która przedstawiła szczegóły wyższym urzędnikom państwowym w Seulu.
Konstytucyjna automatyzacja odwetu jądrowego
Zaktualizowany artykuł 3 ustawy o polityce nuklearnej Korei Północnej stanowi wprost: „Jeśli system dowodzenia i kontroli nad państwowymi siłami nuklearnymi znajdzie się w niebezpieczeństwie z powodu ataku wrogich sił, uderzenie nuklearne zostanie przeprowadzone automatycznie i natychmiastowo”. Sformułowanie nie pozostawia miejsca na interpretację ani na ludzką decyzję w krytycznym momencie.
Jak podaje agencja Reuters, południowokoreańscy urzędnicy wywiadu stwierdzili, że nowelizacja kodyfikuje procedury odwetowych ataków nuklearnych na wypadek, gdyby Kim został zabity lub unieszkodliwiony podczas ataku ze strony zewnętrznego przeciwnika. Mechanizm ten określany jest w terminologii strategicznej mianem „martwej ręki”, znanym z czasów zimnej wojny i radzieckiego systemu Perimetr.
Aktualizacja polityki następuje kilka miesięcy po zabójstwie Najwyższego Przywódcy Iranu, ajatollaha Alego Chameneiego, oraz innych wysokich rangą irańskich urzędników w wspieranych przez Stany Zjednoczone izraelskich nalotach z lutego 2026 roku. Analitycy opisali te operacje jako „pobudkę” dla Phenianu, podkreślającą skuteczność uderzeń wymierzonych w kierownictwo państwa wrogiego.
CYNICZNYM OKIEM: Phenian wyciągnął wnioski z losu ajatollahów – kto chce zachować głowę, musi zostawić palec na atomowym spuście, który nie potrzebuje już właściciela. Kim Dzong Un zamienił własną biologię w globalny przycisk samozniszczenia.
Profesor Andrei Lankov z Uniwersytetu Kookmin w Seulu w rozmowie z dziennikiem „The Telegraph” zauważył, że konstytucyjne podkreślenie tej kwestii nadaje dodatkową wagę temu, co mogło być dotychczasową praktyką. „To mogło być częścią polityki już wcześniej, ale teraz, gdy zostało zapisane w konstytucji, nabrało szczególnego znaczenia. Iran był sygnałem ostrzegawczym” – stwierdził profesor Lankov.
Koniec marzeń o zjednoczeniu i pełnia władzy Kima
Rewizja polityki nuklearnej została przyjęta wraz z szerszymi zmianami w konstytucji Korei Północnej, również przegłosowanymi w marcu i ujawnionymi na początku tego tygodnia. Poprawki usuwają wszelkie odniesienia do zjednoczenia z Koreą Południową, kończąc tym samym formalnie z dziesięcioleciami oficjalnej retoryki o jednym narodzie koreańskim po obu stronach 38 równoleżnika.
Zmiany konstytucyjne wprowadzają również wyraźną klauzulę terytorialną definiującą granice kraju, w tym z Republiką Korei na południu. Formalnie stwierdza się także, że władza dowodzenia nad siłami nuklearnymi spoczywa w rękach Kim Dzong Una jako przewodniczącego Komisji Spraw Państwowych, co konsoliduje pełnię kontroli nad arsenałem jądrowym w osobie jednego człowieka.
Korea Północna nie wydała żadnej oficjalnej odpowiedzi na ujawnione doniesienia, zachowując typową dla siebie strategię milczenia w odpowiedzi na wycieki z południowokoreańskiego wywiadu. Rząd Korei Południowej oświadczył natomiast, że pozostaje oddany swojej polityce pokojowego współistnienia na Półwyspie Koreańskim i przeanalizuje konsekwencje wprowadzonych zmian dla bezpieczeństwa regionalnego.
Działania Phenianu mają miejsce w czasie, gdy Korea Północna wciąż rozwija swój potencjał nuklearny i rakietowy, włączając w to plany rozmieszczenia nowych systemów artylerii dalekiego zasięgu w pobliżu granicy z Koreą Południową. Połączenie automatycznego mechanizmu odwetu jądrowego z rozbudową konwencjonalnego arsenału ofensywnego tworzy nową architekturę zagrożenia, z którą społeczność międzynarodowa będzie musiała się zmierzyć w nadchodzących miesiącach.
