Rynek akcji wygląda dziś jak sprężyna ściśnięta do granic możliwości. Wskaźniki techniczne, dane z rynku obligacji i historyczne analogie wskazują na jedno – gwałtowne odbicie jest statystycznie bliżej niż dalej. Pytanie nie brzmi już „czy”, lecz „co będzie zapalnikiem”. Najbardziej prawdopodobnym katalizatorem pozostaje przełom w negocjacjach między USA i Izraelem, a Iranem – zawieszenie broni lub choćby sygnał deeskalacji. Wykresy mówią jasno: o ile nie nastąpi katastrofalne zdarzenie zewnętrzne, akcje są gotowe na krótkoterminowy rajd.
Tylko jedna na pięć spółek w trendzie wzrostowym
Wewnętrzne wskaźniki rynkowe osiągnęły poziomy, które historycznie kojarzą się z dołkami. Obecnie zaledwie około 20% spółek z indeksu S&P 500 notowanych jest powyżej swojej 20-dniowej prostej średniej kroczącej. To oznacza, że mniej niż jedna na pięć akcji w całym indeksie znajduje się w trendzie wzrostowym.
W inwestowaniu nic nie idzie prosto w górę ani prosto w dół. Ten wskaźnik wielokrotnie okazywał się wiarygodnym sygnałem do określania momentu, w którym nadchodzi dołek sprzyjający zajęciu pozycji.
CYNICZNYM OKIEM: Dwudziestu procentom spółek udaje się jeszcze utrzymać na powierzchni, a reszta rynku już liczy na cud geopolityczny – bo fundamenty to przecież przereklamowana koncepcja.
Potwierdzenie nadchodzącego zwrotu płynie z rynku kredytowego. Segment obligacji wysokodochodowych – potocznie zwanych śmieciowymi – jest niezwykle wrażliwy na zmiany w systemie finansowym i realnej gospodarce. Te papiery obarczone są wysokim prawdopodobieństwem niewypłacalności nawet w najlepszych okolicznościach.
Obligacje śmieciowe trzymają krytyczną linię
ETF na obligacje wysokodochodowe – HYG – znajduje się obecnie na krytycznym wsparciu, dokładnie na poziomie 200-dniowej średniej kroczącej. Jest mało prawdopodobne, aby HYG przebił tę linię przy pierwszej próbie, co sugeruje, że system finansowy jest bliski znalezienia pewnej ulgi.
Co więcej, samo odbicie będzie prawdopodobnie gwałtowne. Historycznie najostrzejsze rajdy występują właśnie w kontekście spadków lub rynków niedźwiedzia.
Najlepszym dowodem jest niedawna historia. Podczas krachu wywołanego cłami akcje wzrosły o 10% w ciągu jednego dnia, gdy prezydent ogłosił 90-dniową przerwę w wojnie handlowej. Czy coś podobnego mogłoby się wydarzyć w przypadku przełomu w negocjacjach amerykańsko-irańskich? Absolutnie tak.
CYNICZNYM OKIEM: Rynek spadał, bo bał się wojny, a teraz liczy na pokój jako pretekst do zarobku. Idealizm geopolityczny w najczystszej postaci – napędzany spreadsheetem, nie sumieniem.
Sytuacja jest więc paradoksalna – im gorzej wygląda rynek na wykresach, tym bliżej jest potencjalnego wybuchu optymizmu. Sprężyna jest ściśnięta, brakuje jedynie palca, który ją zwolni. Inwestorzy szukający momentu wejścia powinni uważnie obserwować zarówno wskaźniki szerokości rynku, jak i doniesienia z Bliskiego Wschodu – bo to właśnie tam może narodzić się impuls, na który giełda ewidentnie czeka.
