Francja i jej prezydent Emmanuel Macron stoją w obliczu poważnych kłopotów. W poniedziałek rząd Macrona przegrał głosowanie nad wotum nieufności przy miażdżącej większości 364 do 194. Premiera François Bayrou odrzucono głównie za jego „rozsądną, ale niepopularną” wizję koniecznych cięć wydatków w obliczu rosnącego kryzysu zadłużenia kraju. Niestety, rozsądek i socjalizm jak zwykle nie idą w parze. Bayrou, obecny na stanowisku od niedawna, został brutalnie usunięty ze stanowiska, a na jego miejsce wskoczył Sébastien Lecornu – czwarty premier w rządzie Macrona tego roku.
CYNICZNYM OKIEM: Oto polityka w praktyce – ktoś musi ponieść winę, a najlepiej nie Macron; Lecornu zatem wyrusza na front kryzysu, by gasić pożary i zbierać rzucone kości.
Nowy premier z trudnym zadaniem. Gniew na ulicach
Lecornu stoi przed gigantycznym wyzwaniem – musi uchwalić budżet do końca tego roku i zmierzyć się z niespokojnym ruchem społecznym, który zrobi wszystko, by zatrzymać neoliberalny plan oszczędności Macrona.
Macron zaryzykował, ogłaszając przedterminowe wybory, licząc na wzmocnienie swojej większości. Zamiast tego wzmacniała się siła opozycji – populistów i radykalnej lewicy. Francuskie ulice dziś płoną gniewem i niezadowoleniem, a stabilność państwa legnie w gruzach.
Wczesnym rankiem w środę media donosiły o pożarach i blokadach dróg oraz stacji benzynowych w wielu rejonach Francji. Rząd wysłał 80 000 policjantów, którzy dokonali setek aresztowań i użyli gazu łzawiącego do rozpędzenia protestujących.
‼️ Massive riots taking place in France as Macron weighs suspending social media to stem the tide.
France’s government has imploded.
pic.twitter.com/XkyqreoTGZ
— Graham Banks Cull (@1GrahamDaily) September 10, 2025Ruch „Zablokuj wszystko” wywodzi się z Internetu – początkowo prawicowego, lecz szybko rozprzestrzenił się i został przejęty przez lewicowych, antyfaszystowskich i anarchistycznych aktywistów, a także potężne francuskie związki zawodowe.
Polityczna wojna w parlamencie. Protesty w sercu Paryża
Skrajna lewica, największy blok parlamentarny, domaga się ustąpienia Macrona. Jean-Luc Mélenchon jasno mówi, że tylko odejście prezydenta zakończy polityczną farsę lekceważenia wyborców i parlamentu.
Z kolei lider populistycznego Ruchu Narodowego, Jordan Bardella, choć udziela nowemu premierowi kredytu zaufania, nie kryje sceptycyzmu wobec Lecornu i zarzuca Macronowi przywiązanie do przeszłości.
„Hasło Emmanuela Macrona: nie zmienia się przegranego zespołu. Jak lojalny zwolennik prezydenta może zerwać z polityką, którą prowadzi od ośmiu lat?”
La devise d’Emmanuel Macron : on ne change pas une équipe qui perd. Comment un fidèle du Président pourrait-il rompre avec la politique qu’il conduit depuis huit ans ?
Nos principes ne varient pas et l’intérêt des Français demeure notre unique boussole. Ce n’est pas une question…
— Jordan Bardella (@J_Bardella) September 9, 2025W stolicy protestujący rozstawiają barykady przy kilku kluczowych punktach wejścia do miasta. Strajki z udziałem głównych związków zawodowych utrudniają ruch i codzienne życie.
Setki osób nadal okupują Gare du Nord, mimo prób policji użycia gazu łzawiącego. Na wschodzie Paryża dochodzi do starć pomiędzy dziesiątkami uczniów blokujących szkoły a służbami porządkowymi.
Protestujący stanowczo deklarują:
„Jesteśmy tutaj, nawet jeśli Macron nas nie chce, jesteśmy tutaj.”
France is fed up. Streets are blocked, people are angry, cops are everywhere. Macron’s govt already collapsed and the chaos keeps growing.
This isn’t protest anymore, it’s rebellion. #BloquonsTout #protesters #MacronDemission pic.twitter.com/kyVFsXpsar
— Maverick Ops (@maverick2886) September 10, 2025
CYNICZNYM OKIEM: Miasto świateł tonie we mgle gazu łzawiącego, a młode pokolenie zdaje się mówić – polityka was nie interesuje, głośno wołamy o naszą przyszłość.
Nadchodzące wybory – czy to koniec?
Polityczni analitycy we Francji twierdzą, że Macron wkrótce będzie musiał ogłosić kolejne przedterminowe wybory, co ucieszyłoby zarówno lewicę, jak i prawicę. Jednak przewidywany wynik prawdopodobnie nie zmieni sytuacji – parlament pozostanie podzielony, a ulice będą dalej płonąć niepokojem.
CYNICZNYM OKIEM: Czy kolejny akt tej politycznej telenoweli zakończy się happy endem, czy jeszcze większym chaosem? Raczej to drugie, bo im więcej zmian, tym mniej spokoju.
Francja pogrąża się w kryzysie, w którym rząd traci kontrolę, a społeczeństwo maszeruje pod flagą „Zablokuj wszystko”. Macron stoi na rozdrożu – z jednej strony potrzebuje reform i cięć, z drugiej nie ma już ani politycznego kapitału, ani społecznego przyzwolenia.
Kraj grozi paraliż gospodarczy i polityczna niestabilność, a przyszłość Europy wydaje się naprawdę niepewna. Świat obserwuje, jak z jednej z największych demokracji w Europie wyrasta płonący symbol nieradzenia sobie z wyzwaniami XXI wieku.
