Z raportu analityczki Goldmana, Jacqueline Du, wynika, że branża humanoidalnych robotów w Chinach gwałtownie dojrzewa i wchodzi w fazę komercjalizacji. Po latach pokazów i eksperymentów, firmy takie jak Unitree, Fourier, UBTech czy LimX Dynamics przesuwają punkt ciężkości z badań naukowych na „dedykowane zastosowania” – roboty mające jasno określone zadania.
Jak tłumaczy Du, celem jest „skupienie się na realnych, wykonalnych funkcjach” – patrolowaniu przestrzeni publicznych, obsłudze gości w hotelach i muzeach czy prostych zadaniach logistycznych, jak przenoszenie i sortowanie paczek. To obszary, w których obecna technologia może działać niezawodnie, bez konieczności symulowania w pełni ludzkich umiejętności.
CYNICZNYM OKIEM: W science fiction roboty ratowały świat. W 2026 roku będą ratować magazyny przed brakami kadrowymi.
Skok technologiczny i walka o dane
Według szacunków, w 2025 roku na świecie sprzedano ok. 15–20 tys. humanoidalnych robotów, z czego większość powstała w Chinach. Do 2027 roku liczba ta ma wzrosnąć nawet kilkukrotnie, co ma być efektem dojrzewającego łańcucha dostaw i coraz krótszego cyklu innowacji – teraz każda nowa generacja powstaje co 6–8 miesięcy.
Postępy widać głównie w sterowaniu ruchem i precyzji chodu. Niektórzy producenci chwalą się osiągnięciem tzw. „sterowania na poziomie móżdżku”, dzięki czemu roboty potrafią utrzymać równowagę i poruszać się po nieznanym terenie. W praktyce oznacza to, że maszyny są gotowe do masowej pracy tam, gdzie człowiek nie chce lub nie zdąży się pojawić.
Równolegle trwa wyścig o inteligencję – i o dane. Roboty korzystają z coraz bardziej zaawansowanych modeli językowych (LLM) i wizualnych (VLM), rozwijanych przez chińskich gigantów, takich jak Alibaba czy Tencent. Jednak kluczowa przewaga ma leżeć nie w algorytmach, lecz w jakości realnych danych zebranych w naturalnym środowisku. To tu producenci robotów toczą „wojnę receptur danych”, decydującą o tym, które systemy będą w stanie uczyć się najskuteczniej.
CYNICZNYM OKIEM: Roboty nie uczą się już od naukowców – tylko od kamer przemysłowych. To chyba najczystsza definicja uczenia maszynowego.
Roboty dla ludzi, roboty dla biznesu
Rynek humanoidów dzieli się dziś na dwa światy: 2C – dla klientów indywidualnych i 2B – dla biznesu.
- W segmencie konsumenckim liczy się „wartość emocjonalna” – robot ma być towarzyszem, opiekunem lub gadżetem.
- W segmencie przemysłowym decyduje zwrot z inwestycji. Firmy są gotowe płacić, jeśli robot osiąga co najmniej połowę wydajności człowieka i daje oszczędność w ciągu dwóch–trzech lat.
Analitycy ostrzegają jednak przed euforią. 2026 rok ma być „rokiem weryfikacji” – jeśli zapowiadane masowe dostawy nie zostaną zrealizowane, wiele wycen giełdowych pęknie jak balon z AI w nazwie.
Po azjatyckim boomie sygnał do globalnej ofensywy dała Tesla, zapowiadając rozpoczęcie seryjnej produkcji swojego humanoida Optimus pod koniec 2026 roku.
CYNICZNYM OKIEM: Jeszcze kilka lat temu „Armagedon maszyn” był fikcją. Dziś zaczyna się od patronatu Tesli i terminarza dostaw do hotelu, fabryki i muzeum.
Roboty humanoidalne wreszcie przestają być ciekawostką. Stają się produktem gotowym do wdrożenia – nie po to, by zastąpić człowieka, lecz by przypomnieć mu, jak bardzo stał się zbędny.
