Tucker Carlson zaprosił do swojego programu profesora Jiang Xueqina – chińskiego analityka, którego wcześniejsze prognozy dotyczące eskalacji na Bliskim Wschodzie okazały się niepokojąco trafne – i pozwolił mu mówić. Efektem jest niemal godzinna rozmowa opublikowana na kanale Tucker Carlson, w której padają tezy tak odważne, że w mainstreamowych mediach nie przetrwałyby pierwszych trzydziestu sekund. Xueqin nie operuje językiem dyplomacji ani politycznej poprawności. Mówi o imperium, które się sypie, o religijnym szaleństwie napędzającym bomby i o prezydencie, który albo gra swoją rolę, albo nie wie, w jakim filmie występuje. Dla polskiego odbiorcy, obserwującego te wydarzenia z perspektywy kraju NATO uzależnionego od amerykańskiego parasola bezpieczeństwa, to materiał, który powinien spędzać sen z powiek.
Carlson otwiera rozmowę pytaniem prostym jak cios w szczękę – gdybyś był Donaldem Trumpem, co byś teraz zrobił? Xueqin odpowiada bez wahania, ale jego odpowiedź jest wszystkim, czego Waszyngton nie chce usłyszeć. Uznałbym, że wszystkie te wydarzenia są ze sobą powiązane. Wojna wyzwoleńcza z Chinami, ta wojna na Ukrainie, ta wojna na Bliskim Wschodzie – to wszystko jest ze sobą powiązane, ponieważ amerykańskie imperium jest zbyt rozciągnięte i trzyma ręce na wszystkim, co pozwala jego wrogom prowokować je do tych niekończących się wojen.
Recepta profesora brzmi utopijnie i on sam zdaje się tego świadomy. Posadził wszystkich przy stole, w tym Rosję, Chiny, Iran i powiedział: czas na nowy porządek świata, w którym jesteśmy partnerami w tej relacji. Ameryka miałaby przestać być hegemonem i stać się partnerem. Ameryka nie jest już tyranem, ale chętnym partnerem w tworzeniu nowego porządku ekonomicznego, który przynosi korzyści wszystkim, a nie tylko nielicznym.
Carlson przytakuje, po czym sam wskazuje przeszkodę. Jest jeden kraj stojący na drodze do tego, i jest nim Izrael, który jest jedynym beneficjentem tej wojny. Xueqin koryguje – Rosja również czerpie zyski. Ameryka jest zmuszona do zniesienia sankcji na ropę, więc teraz Rosja może czerpać wszystkie te zyski wojenne, a potem pomagać Irańczykom finansować walkę przeciwko Amerykanom i Izraelczykom.
Gorączka eschatologiczna i żydowski wahabizm
To, co wyróżnia tę rozmowę spośród setek analiz bliskowschodniego konfliktu, to konsekwentne wchodzenie w wymiar religijny – nie jako ciekawostki, lecz jako głównego motoru wydarzeń. Xueqin twierdzi wprost, że Izrael przestał zachowywać się racjonalnie. Jest niejako ogarnięty gorączką eschatologiczną. Chodzą tam rabini mówiący, że ta wojna na Bliskim Wschodzie, mimo że niszczy Tel Awiw, jest dla nas dobra, ponieważ doprowadzi to do przyjścia naszego Mesjasza.
Mechanizm wiary, który opisuje profesor, jest przerażający w swojej wewnętrznej logice. Naród żydowski ma się poświęcić, odnowić wiarę w Boga, a Bóg w odpowiedzi na to ślepe zaufanie wyśle Mesjasza. Innymi słowy, świeckie, doczesne sprawy nie mają tak naprawdę znaczenia. Ta wojna na Bliskim Wschodzie nie jest problemem.
Carlson odpowiada własną obserwacją, która sama w sobie zasługuje na osobny artykuł. Zauważa, że przez 25 lat od 11 września islam stał się znacznie bardziej umiarkowany, a w tym samym czasie nastąpił wzrost żydowskiego wahabizmu i ewangelikalnego chrześcijańskiego wahabizmu. Termin „żydowski wahabizm” w ustach jednego z najpopularniejszych konserwatywnych dziennikarzy Ameryki to coś, co jeszcze kilka lat temu byłoby nie do pomyślenia.
Xueqin podchwytuje temat i rozwija go o wymiar polityczny. Około jedna czwarta Amerykanów to ewangelicy, a wielu z nich to chrześcijańscy syjoniści. Wierzą, że Izrael jest kluczowy, jest zwornikiem w realizacji Bożego planu i powrotu Jezusa. Wskazuje na Johna Hagee i jego organizację Christians United for Israel, liczącą 7 milionów członków. To są ludzie, którzy finansują znaczną część konfliktu na Bliskim Wschodzie, ponieważ to oni finansują osiedla na Zachodnim Brzegu.
CYNICZNYM OKIEM: Jedna czwarta Amerykanów finansuje osiedla na drugim końcu świata, bo wierzy, że przyspieszy to powrót Jezusa. Geopolityka roku 2026 to nie szachy – to gra planszowa, w której połowa graczy czyta instrukcję z Apokalipsy św. Jana. A reszta świata siedzi przy tym samym stole i udaje, że chodzi o ropę.
Profesor idzie dalej, wchodząc na terytorium, które wielu nazwie teorią spiskową. Mówi o planie realizowanym od wieków przez różne grupy – sub-frankistów, szabatian, Lubawicz, masonów, templariuszy, różokrzyżowców, jezuitów. Jego teza jest taka, że te organizacje współpracowały przez stulecia, aby osiągnąć plan na koniec świata, który zwiastuje erę mesjańską. Elementami tego planu są utworzenie państwa Izrael w 1948 roku, budowa Trzeciej Świątyni wymagająca zniszczenia meczetu Al-Aksa, wojna Goga i Magoga oraz projekt Wielkiego Izraela.
Xueqin twierdzi, że Izraelczycy prowadzili wykopaliska pod meczetem Al-Aksa w celu zniszczenia jego fundamentów. Tak aby mogli przeprowadzić kontrolowane wyburzenie meczetu i zrzucić winę na atak rakietowy ze strony Irańczyków. To, zdaniem profesora, miałoby posłużyć do wzniecenia wojny między Arabami, a Persami.
Cztery wersje Trumpa
Najciekawszy fragment rozmowy dotyczy roli Donalda Trumpa w tym wszystkim. Xueqin prezentuje cztery możliwości i – co rzadkie u analityków – otwarcie przyznaje, że nie wie, która jest prawdziwa.
- Pierwsza – Trump jako aktor podążający za scenariuszem. Nie wie tak naprawdę, dokąd zmierza ten film, po prostu gra swoją rolę, ale był manipulowany za kulisami przez ludzi wokół niego. Xueqin przywołuje słowa samego Trumpa, który miał powiedzieć, że jego doradcy – Jared Kushner, Peter Hegseth, Marco Rubio – wprowadzili go w błąd co do irańskiego zagrożenia nuklearnego.
- Druga – Trump z mesjańskim powołaniem. Profesor przypomina trasę od politycznego trupa po 6 stycznia 2021 do ponownej prezydentury. Myślę, że w dużej mierze uważa, że Bóg poprosił go o służbę, że jest to wezwanie do służby i on musi wypełnić misję. Ale czym jest ta misja? Czy chodzi o ratowanie Izraela, czy o ratowanie Ameryki, czy to część większego planu – tylko on w swoim sercu wie.
- Trzecia – to wszystko sprawka Netanjahu. Izraelczycy planowali atak. Jeśli zaatakują, Irańczycy zostaliby zmuszeni do zaatakowania zarówno Amerykanów, jak i Izraelczyków. Marco Rubio miał potwierdzić, że Ameryka nie chciała narażać żołnierzy, więc zaatakowała razem z Izraelem.
- Czwarta – szantaż. Przeciągnęli go na swoją stronę, mają na niego haki. Jest w pewien sposób skompromitowany i być może jego rodzina jest zagrożona.
Wszystkie cztery są możliwościami i szczerze mówiąc, nie mam pojęcia, która z nich jest najbardziej trafna – kończy Xueqin.
CYNICZNYM OKIEM: Cztery wersje prezydenta jak cztery końce świata do wyboru – a ekspert szczerze przyznaje, że nie wie, w której żyjemy. To przynajmniej uczciwe. W erze, gdy każdy analityk sprzedaje pewność jak bulion kostny od Paleo Valley, odrobina intelektualnej pokory smakuje lepiej niż czekoladowe białko z kodu rabatowego Tuckera.
Carlson zamyka rozmowę refleksją, która paradoksalnie jest najuczciwsza ze wszystkiego, co padło. Nawet w sobie samym często trudno poznać własne motywy.
