„Cud” Mileia pęka: bezrobocie w Argentynie najwyższe od pandemii

Javier Milei obejmował urząd z obietnicą radykalnego uzdrowienia argentyńskiej gospodarki. Terapia szokowa miała boleć, ale krótko – potem miał nadejść dobrobyt. Najnowsze dane z rynku pracy sugerują jednak, że ból się przedłuża, a obiecany cud zdradza pierwsze poważne pęknięcia. Według agencji Bloomberg stopa bezrobocia w Argentynie wzrosła do końca ubiegłego roku do 7,5%, co stanowi najwyższy wynik dla czwartego kwartału od czasów pandemii COVID-19.

Liczby są wymowne. Odkąd Milei objął urząd, argentyński formalny sektor prywatny zlikwidował ponad 200 000 etatów – co stanowi około 3% całkowitej liczby pracowników. Brak zatrudnienia w sektorze formalnym wzrósł po raz pierwszy od trzech kwartałów, a udział pracowników w szarej strefie utrzymuje się na poziomie około 43% całkowitego zatrudnienia.

Szara strefa jako amortyzator społeczny

Ogólna stopa bezrobocia nie wystrzeliła tak gwałtownie, jak przewidywano – i to jest jednocześnie dobra i zła wiadomość. Dobra, bo katastrofy społecznej na razie nie ma. Zła, bo głównym powodem jest masowe przechodzenie Argentyńczyków na freelancing i do szarej strefy, aby powiązać koniec z końcem. Rząd zlikwidował również tysiące stanowisk w sektorze publicznym, ale statystyki łagodzi fakt, że zwolnieni ludzie nie znikają – po prostu pracują nieformalnie.

CYNICZNYM OKIEM: Milei obiecał likwidację biurokracji. Dostarczył – razem z dwustoma tysiącami etatów. Szara strefa rośnie, ale przynajmniej jest elastyczna.

W lutym prezydent odniósł sukces polityczny – Kongres zatwierdził okrojoną wersję reformy prawa pracy, mającą obniżyć koszty zatrudniania i zwalniania oraz wprowadzić większą elastyczność na rynku pracy. Inwestorzy przyjęli ten ruch z zadowoleniem.

Ekonomiści studzą jednak entuzjazm. Przy niemrawej aktywności gospodarczej, wciąż słabym popycie konsumpcyjnym oraz presji na sektory pracochłonne wynikającej z otwierania gospodarki, na ożywienie w sferze zatrudnienia trzeba będzie poczekać. Reforma obniża koszty zwalniania, ale nie tworzy powodów do zatrudniania.

CYNICZNYM OKIEM: Reforma ułatwia zwalnianie w kraju, który ma problem z brakiem miejsc pracy. To jak dawanie diety komuś, kto nie ma co jeść.

Pogorszenie warunków zatrudnienia nastąpiło jeszcze przed wejściem w życie nowych przepisów, co oznacza, że dane za kolejne kwartały pokażą dopiero rzeczywisty wpływ reformy na rynek pracy. Pytanie brzmi, czy argentyński cud gospodarczy jest jedynie odroczony – czy już odwołany.