Słowa poety Juwenalisa o „chlebie i igrzyskach” od dwóch tysięcy lat nie brzmiały tak aktualnie. Dzisiejsza Ameryka nie potrzebuje legionów – ma Super Bowl, Grammy i niekończące się reality show polityki. Zastąpiła republikańską powagę cynicznym spektaklem, który już nawet nie bawi.
Kiedyś cesarze dawali ludowi widowiska, by go uciszyć. Dziś społeczeństwo samo je sobie serwuje – i jeszcze każe sobie za nie płacić.
Igrzyska permanentne. Chleb, który tuczy i otumania
W tym roku amerykański karnawał otworzy występ Bad Bunny’ego na Super Bowl. Dla jednych to triumf różnorodności, dla innych – kolejny sygnał kulturowego samozadowolenia, w którym estetyka rywalizuje z polityką o tytuł bardziej jałowej.
Czy to manifest antytrumpizmu? Zaproszenie do symbolicznej „rekonkwisty” południowych stanów? A może po prostu marketingowy cyrk w państwie, które utraciło poczucie powagi?
Ulice Ameryki pogrążone są w narkotykowym kryzysie, gospodarka chwieje się pod ciężarem długu, system polityczny gnije od skandali – ale w niedzielę tłumy znów zasiądą przed ekranami, by przez cztery kwarty wierzyć, że wszystko jest w porządku.
CYNICZNYM OKIEM: Gdy imperium traci sens, zawsze zwiększa budżet na rozrywkę.
W tej epopei dekadencji nawet „chleb” zmienił znaczenie – teraz to pizza i napój energetyczny, soylent epoki cyfrowej, żywność umysłu otępiałego dopaminą. Kraj, który wynalazł wolność, wynalazł też fast food i otyłość jako stan ducha.
Coraz więcej Amerykanów traktuje żywienie jak spektakl – tak samo jak politykę. Chodzi już nie o smak, ale o emocje.
Polityka jako pornografia władzy
Na tym tle pojawia się – niczym regularny sezonowy horror – afera Epsteina. Ostatni pakiet ujawnionych dokumentów przypomina, że chociaż samego Epsteina już brakuje, jego cień nadal zarządza elitą.
Z ujawnionych materiałów wynika m.in., że Bill Gates miał lata temu prowadzić z Epsteinem rozmowy o „monetyzacji pandemii” – długo przed tym, jak Covid-19 zmienił świat w laboratorium. Te same nazwiska, te same fundacje, te same przypadkowe „zbiegi okoliczności”.
Jak na ironię, Gates – milioner bez dyplomu medycznego – nie przestaje bawić się w wirusologię, fundując eksperymenty i symulacje pandemii. To hobby, które przynosi zyski i pozwala pozostać w roli globalnego dobroczyńcy.
Tymczasem kongresman James Comer zapowiada wezwanie Gatesa do zeznań przed komisją śledczą. Po raz pierwszy ktoś zamierza zapytać wprost: jak daleko sięgały jego relacje z Epsteinem?
CYNICZNYM OKIEM: Kiedy miliarder tłumaczy się ze „zainteresowań naukowych”, zawsze warto zapytać – kto był królikiem doświadczalnym.
Brytyjski establishment również ma swoje trupie szafy. Lord Peter Mandelson, niegdyś ambasador Wielkiej Brytanii w USA, został zmuszony do rezygnacji z funkcji i tytułu po ujawnieniu jego powiązań z Epsteinem. Według doniesień przekazywał mu poufne informacje gospodarcze z rządu w zamian za pieniądze i dostęp do „innych atrakcji” sieci miliardera.
Zdjęcia, które wypłynęły z „roku 2003”, nie pozostawiły wiele miejsca na interpretację. Mandelson był kolejnym przykładem, jak głęboko prostytuuje się zachodnia elita – nie z biedy, ale z nudy.
Król Karol rozważa odebranie mu tytułu barona. Imperium utraciło swoje kolonie dawno temu, ale nadal eksportuje kompromitację.
Nadchodzi czas Clintonów. Plotki, kulty i pornografia zła
Kolejna odsłona dramatu czeka w lutym. Bill i Hillary Clinton zostali wezwani do złożenia zeznań przed komisją Comera w sprawie działalności Fundacji Clintonów i jej związków z Epsteinem.
Dochodziło już do przepychanek proceduralnych – Clintonowie woleli dostarczyć pisemne oświadczenia, by uniknąć przysięgi i pytań na żywo. Dopiero groźba postawienia ich w stan pogardy wobec Kongresu zmusiła parę do osobistego stawiennictwa.
Niektórzy komentatorzy twierdzą, że nawet dawni sojusznicy Demokratów czują, że czas zakończyć tę grę pozorów – nikt już nie chce bronić ludzi, którzy stali się synonimem grzechu publicznego i prywatnej bezkarności.
Nowe dokumenty odświeżyły również ekstremalne teorie – o rzekomych rytuałach z udziałem elit, dzieciach, symbolach i obrazach niczym z kolekcji Tony’ego Podesty. Czy to fakty, czy mitologia współczesnego piekła? Trudno orzec. Ale sama ich żywotność pokazuje, jak głęboko społeczeństwo utraciło zaufanie do swoich władców.
CYNICZNYM OKIEM: W kraju, gdzie nikt już nie wierzy w Boga, nawet diabły muszą wracać na scenę, by utrzymać zainteresowanie.
Ameryka, niegdyś motor kultury i nadziei, dziś przypomina imperium, które ciągle improwizuje własny pogrzeb. Jej igrzyska nie wznoszą ducha – tylko odciągają uwagę od gnicia struktur.
Widzowie, którzy ziewają podczas Grammy i równocześnie śledzą przesłuchania Clintonów, nie różnią się od rzymskiego tłumu w amfiteatrze – ciekawi, kto dziś zginie, ale zmęczeni już nawet krwią.
„Chleb i igrzyska” – pisał Juwenalis – miały uspokajać lud. Dziś uspokajają elity, które żyją z iluzji, że ludzie nadal im wierzą.
I właśnie dlatego, jak zauważył duch starego demaskatora na platformie X:
„Subwersja działa wtedy, gdy odwrócony system wartości staje się sumieniem społeczeństwa.”
Ameryka zinternalizowała własną karykaturę. A jej imperium – jak każde przed nią – upada nie pod naporem wrogów, lecz pod ciężarem własnego widowiska.
