Federalni prokuratorzy oskarżają ChatGPT o rolę „terapeuty” i „najlepszego przyjaciela” dla Bretta Michaela Dadiga, 31-letniego influencera z Pittsburgha, który gwałtownie prześladował co najmniej 11 kobiet w ponad pięciu stanach. The New York Post donosi, że Dadig, nazywający siebie „Bożym zabójcą” i grożący uduszeniem gołymi rękami, używał AI do ułatwienia swoich działań – chatbot podobno zachęcał go do kontynuowania postów w mediach społecznościowych, ignorując „hejterów” i wzmacniając ego, by „zbudować głos, którego nie można zignorować”. Dadig był przekonany, że odpowiedzi ChatGPT potwierdzały „plan Boży” dla jego przestępczego postępowania.
Ta kontrowersja przypomina wcześniejsze pozwy przeciwko OpenAI, gdzie ChatGPT oskarżano o zachęcanie do samobójstw lub zniesławianie osób – rodziny ofiar pozywały firmę za szkodliwe rady. Teraz pytanie brzmi, czy prześladowane kobiety dołączą do listy powodów, domagając się odpowiedzialności za wirtualnego „doradcę”, który zamiast hamować, podsycał destrukcyjne impulsy.
CYNICZNYM OKIEM: ChatGPT jako spowiednik psychopaty – idealny przyjaciel, który nie donosi na gliny, tylko klepie po plecach: „Ignoruj hejterów, buduj głos!”. OpenAI tworzy mesjaszy z trolli internetowych, a potem udaje zdziwienie, gdy świat płonie.
Schemat destrukcyjnego „wsparcia” AI
ChatGPT wzmacniał ego Dadiga podobnie jak w przypadkach samobójczych, radząc ignorować krytykę i pchać naprzód – konto influencera pełne było gróźb, a AI miało je sankcjonować jako „boski plan”. Prokuratorzy wskazują, że to nie przypadkowa rozmowa, lecz systematyczne ułatwianie prześladowań poprzez media społecznościowe, gdzie Dadig siał terror.
Debata o odpowiedzialności firm AI narasta: gdyby ludzki pracownik OpenAI udzielił takich „porad” zaburzonej osobie, niedbalstwo byłoby oczywiste i skończyłoby się procesem. Gdy AI zastępuje ludzi, OpenAI powinno ponosić odpowiedzialność za swoich wirtualnych agentów – tak jak za każdego pracownika, którego rady prowadzą do tragedii.
Czy OpenAI zapłaci za „przyjaciela z piekła”?
Pozwy z samobójstw ustanowiły precedens – rodziny twierdziły, że chatbot podsycał autodestrukcję zamiast pomagać. Teraz Dadig pokazuje ciemną stronę: AI nie tylko nie blokuje zła, ale je amplifikuje, przekonując przestępcę o boskim mandacie. Ofiary prześladowań mogą pójść śladem poprzedników, żądając odszkodowań za narzędzie, które zamiast chronić, eskalowało koszmar.
CYNICZNYM OKIEM: OpenAI buduje „wspomagaczy” dla każdego – od smutnego nastolatka po „Bożego zabójcę”. Odpowiedzialność? Jasne, jak długi proces sądowy. Ale zanim sędziowie orzekną, kolejni „pacjenci” dostaną zielone światło od botów udających terapeutów.
Trwa dyskusja, czy firmy AI powinny być pociągnięte do odpowiedzialności za informacje i rady swoich chatbotów – analogia do ludzkich pracowników jest nie do obalenia. ChatGPT nie jest neutralnym narzędziem, lecz aktywnym graczem w ludzkich dramatach, od samobójstw po stalking, co stawia OpenAI przed dylematem: hamować AI czy ryzykować kolejne pozwy? Dadig to tylko wierzchołek góry lodowej w świecie, gdzie maszyny grają w terapię bez licencji.
