Producent szklanych butelek i słoików O-I Glass odnotował największy spadek w handlu przedsesyjnym od ponad sześciu lat, po tym jak drastycznie obniżył swoją całoroczną prognozę skorygowanego zysku na akcję. Winą za rewizję zarząd otwarcie obarcza wyższe koszty energii związane z szokiem energetycznym w regionie Zatoki, który z kryzysu geopolitycznego coraz wyraźniej przenika do bilansów europejskich producentów przemysłowych.
Spółka, dostarczająca opakowania szklane dla sektorów piwa, wina, alkoholi wysokoprocentowych, napojów oraz produktów spożywczych, spodziewa się obecnie skorygowanego zysku na akcję na poziomie od 1,00 USD do 1,50 USD. To gwałtowny spadek w porównaniu z wcześniejszą prognozą wynoszącą od 1,65 USD do 1,90 USD, a wynik znajduje się znacznie poniżej konsensusu agencji Bloomberg zakładającego 1,67 USD.
Zabezpieczenia mają uspokoić, ale rynek nie kupuje narracji
Slajd numer osiem prezentacji inwestorskiej szczegółowo przedstawił całoroczną prognozę spółki, w której wyraźnie wskazano szok energetyczny na Bliskim Wschodzie jako główny czynnik korekty. Wykres po prawej stronie miał uspokoić inwestorów co do skali zabezpieczeń kosztowych.
Firma podaje, że od 75 do 80 procent ekspozycji na gaz ziemny w Unii Europejskiej w pozostałej części 2026 roku jest objęte zabezpieczeniami po kursach korzystniejszych niż bieżące ceny indeksowe. Ponad 50 procent ekspozycji ma być już zabezpieczone także na rok 2027.
Mimo tych deklaracji rynek zareagował jednoznacznie negatywnie, traktując komunikat jako próbę łagodzenia gorszych wieści. Dane operacyjne potwierdzają, że Europa stała się dla O-I Glass strefą zerowej rentowności.
CYNICZNYM OKIEM: Spółka pokazuje wykres zabezpieczeń jak alibi, a inwestorzy widzą tylko jedną liczbę – zero euro zysku operacyjnego w Europie. Każde zabezpieczenie wcześniej czy później wygasa, a koszt gazu pozostaje rzeczywistością nie do schowania w slajdach.
Pierwszy kwartał odsłania skalę problemu
Wyniki za pierwszy kwartał były równie słabe, jak komunikat o rewizji prognoz. Skorygowany zysk na akcję wyniósł zaledwie 5 centów wobec 40 centów rok do roku i przy prognozie analityków na poziomie 11 centów.
Sprzedaż netto sięgnęła 1,54 miliarda USD przy spadku o 1,7 procent rok do roku, choć paradoksalnie pobiła oczekiwania rynku zakładające 1,47 miliarda USD. W obu Amerykach przychody wyniosły 871 milionów USD, w Europie natomiast spadły o 1,8 procent do poziomu 655 milionów USD.
Najbardziej wymowne pozostają liczby operacyjne. Zysk operacyjny w obu Amerykach wzrósł symbolicznie o 0,7 procent do 142 milionów USD, podczas gdy europejski zysk operacyjny stopniał z 68 milionów USD do okrągłego zera.
Skala wyceny rynkowej szoku energetycznego widoczna jest gołym okiem w samej historii notowań. Od początku lutego do zamknięcia wtorkowej sesji akcje O-I Glass spadły już o około 40 procent, ponieważ inwestorzy systematycznie dyskontowali pogarszającą się strukturę kosztów producenta.
W handlu przedsesyjnym akcje tracą kolejne 18 procent, a jeśli straty utrzymają się do zamknięcia, będzie to największy jednodniowy spadek notowań od 9 marca 2020 roku, czyli od covidowego krachu rynkowego. Pogarszające się perspektywy spółki podkreślają, jak szybko szok energetyczny w Zatoce rozprzestrzenił się na cały globalny przemysł.
CYNICZNYM OKIEM: Geopolityka uderza nie tam, gdzie spadają rakiety, lecz tam, gdzie rozlewa się gaz w piecach hutniczych. Producent butelek na piwo i wino ledwo łapie powietrze, bo polityka energetyczna Europy ostatecznie wycenia się w marżach producentów szkła.
